Zmaluj coś!

Moje wnętrze i moje wnętrza, czyli trendy 2012

2012-02-01T04:34:00.000-08:00

Elegancja, ale i odrobina pozytywnego i twórczego szaleństwa. Żywe, energetyczne kolory, przełamujące nudę. Niestandardowe kombinacje, nadające naszemu mieszkaniu nowej, świeżej osobowości, podkreślonej dodatkowo przez dodatki. Oto trendy 2012, które można scharakteryzować hasłem „Odwaga! Indywidualność! Moje wnętrze i moje wnętrza!”. Inspiracje i wzorce możemy czerpać z coraz większej liczby źródeł, bo każdy sezon przynosi kolejne rozwiązania, ale i kompilacje wcześniejszych designów. Mnogość z jednej strony może przyprawić o zawrót głowy, ale z drugiej – daje nam możliwość znalezienia czegoś dla siebie. Poniżej prezentujemy wnętrze w czterech różnych wariantach - zobaczcie, jak zmienia się ono w zależności od stylu i kolorów.

STYL INDUSTRIALNY
zaznaczymy wszelkimi elementami znalezionymi w warsztatach, fabrykach czy halach magazynowych. W tym pomieszczeniu charakter dyktuje drewniany stół, szafka na narzędzia od mechanika, lampa służąca dawniej architektom w ich biurze projektowym oraz plakat i litery DIY (do-it-yourself, czyli "zrób to sam") zdobiące niegdyś ściany zakładu produkcyjnego. W wnętrzu został zastosowany jeden kolor (DY63 - Deszczowy Błękit uzyskany z mieszalnika), ale w dwóch różnych połyskach - matowym (z bazy Bondex Super Wall) na większości powierzchni i satynowym (z bazy Bondex Wall de Luxe) w miejscu, gdzie stoi wspomniana szafka na narzędzia. Wnętrze ożywiają dodatki o intensywnych odcieniach: czerwony taboret i lampa.

Dekoratorzy zachęcają do śmiałych zestawień – monochromatycznych lub kontrastowych. Tworząc aranżacje, rozważmy intensywne fiolety, mocne odcienie niebieskiego, żółcienie, oranże i czerwienie, a także czerń w połączeniu z szarościami, bielą, beżami. Kombinacje, w których mocne kolory równoważone są przez delikatne tony pasteli (łączą klasyczną elegancję z energią i odwagą w wyrażaniu siebie). Wariacje kolorystyczne mają stać się tłem dla kombinacji stylów – industrialnego z rustykalnym, minimalistycznego z retro, skandynawskich bieli z mocnymi akcentami w formie mebli i dodatków, antyku z nowoczesnością, pop-artu ze stylem romantycznym.

STYL RETRO
w tym wnętrzu wita nas wzorzystą tapetą, a także odświeżonymi meblami pochodzącymi z minionej epoki, do których należą m.in. krzesełka (w kolorze DY39 Mięta z bazy emalii Acrylic Enamel 12 Lat), lampa czy mały taboret. Fiolet (kolor Marakesz z palety farby Bondex Super Latex) to idealne tło, harmonijnie łączące się z odcieniami tapety oraz brązem i beżem (odpowiednio DY68 Toffi i DY107 Klasyka uzyskane z bazy Bondex Super Wall) w przedpokoju, gdzie dla odmiany zaczyna panować styl etno - jego zapowiedzią są widoczne na zdjęciu dzbanki i wieszak.

Zadaniem dodatków i mebli w danym stylu jest uzupełnianie kolorystycznego odbicia naszej duszy i zainteresowań. W tej roli znakomicie sprawdza się pamiątki z podróży, przedmioty znalezione na pchlim targu, w sklepie z antykami czy w piwnicy lub na strychu u dziadków. Sprawdzą się znakomicie narzędzia, naczynia czy meble z poprzedniej epoki (bardzo modny jest wnętrzarski powrót do PRLu), a także przedmioty, którym damy drugie życie w nowym zastosowaniu. Możemy np. wykorzystać palety towarowe. Oszlifowane i pomalowane lakierem lub emalią do drewna europalety sprawdzą się np. jako zagłówki w sypialni. Możemy też zmontować ze sobą kilka palet, budując w ten sposób stół czy biurko albo podstawę dla kanapy czy łóżka, do której musimy jedynie dokupić materac. Możemy zacząć od drobniejszych dekoracji – metalowe wiadro, pokryte kwiatowymi wzorami, zamieni się w elegancką doniczkę. Stara drabina, którą odświeżymy paroma ruchami pędzla, sprawdzi się jako wieszak lub stojak. Takie nietypowe, kreatywne rozwiązania i samodzielnie wykonane dekoracje odetną nasze wnętrze od masówki i banału. A intensywniejsze, odważne kolory dodatków (poduszek, narzuty, obrazków) będą dawać nam codziennie zastrzyk pozytywnej energii.

STYL ROMANTYCZNY
uzyskano dzięki zastosowaniu kwiatowych tapet, obramowanych jasnozielonymi listwami (DY126 z bazy emalii Bondex Acrylic Enamel 12 Lat) oraz motywami roślinnymi na obiciach krzesełek i poduszkach. Nowoczesne krzesełko i rustykalny stolik, pozornie niepasujące do siebie, stanowią równoważnię dla intensywnych kolorów (czerwieni, purpury, fioletu) - podobnie jak jasny, żółty kolor na ścianach (DY31 Aniołek z bazy farby Bondex Super Wall).

Do ożywienia wnętrza, prócz intensywnych kolorów, zastosować możemy wzorzyste tapety, które będą współgrały np. z kwiatowymi motywami na poduszkach. Zwykle wystarczy położyć tapetę na jednej ścianie lub nawet jej fragmencie (wykusz, słup), by pomieszczenie nabrało zupełnie nowego wyglądu. Trzeba jedynie uważać, by tapeta nie przytłaczała nas barwami lub wzorem. Interesującym rozwiązaniem są wracające do łask fototapety. Dzięki nim ściana zmieni się w „okno widokowe” na Manhattan, mały korytarz wydłuży się dzięki perspektywie uliczki we francuskim miasteczku, a zainteresowania kino-maniaków podkreśli kadr z ulubionego filmu.

STYL RUSTYKALNY
został wyeksponowany na tle skandynawskiej bieli o satynowym połysku (Bondex Lotos White Satin) i delikatnych szarości (DY76 Jasny Granit z bazy Bondex Super Wall). Ciekawym zabiegiem jest połączenie rystukalnych elementów, jak stołek i ozdobna gałąź (pamiątka znad morza) w przedpokoju, lustro w oprawie ze starych desek, drabina służąca za wieszak, z nowoczesnymi meblami oraz drobnymi elementami w stylu etno, jak poduszki-siedziska z wełny, które dodają ciepła dosłownie i w przenośni.

W kreowaniu naszej przestrzeni pomogą nam nasze własne dzieła np. zdjęcia. Barwne fotografie makro lub nieduże czarno-białe, ułożone tak, by opowiadały historię lub rozrzucone w artystycznym nieładzie, wprowadzające dynamikę i nutkę pozytywnego szaleństwa. Na ścianach o dużych powierzchniach, na których nie chcemy umieszczać zbyt wielu drobnych dekoracyjnych elementów takich jak obrazy, zdjęcia lub maski, możemy zastosować barwne dekoracje, np. malowane pasy, pionowe bloki w formie kolumn o różnej wysokości lub inne oryginalne, nieregularne graficzne wzory.

Rozważając różne rozwiązania i nadając pomieszczeniu nowy kolor, kształt i wystrój pamiętajmy przede wszystkim, by działać w zgodzie z własnym wnętrzem. Za pomocą barw, dodatków, mebli wyrażamy swoją osobność, charakter, zainteresowania. Jest to niezmienny element wszystkich trendów, bez względu na sezon. Ostatecznie, to nasze mieszkanie, a nie projektanta czy stylisty.

Deszcze i śniegi z Bondexem, czyli jak zabezpieczyć drewno na jesień i zimę.

2011-10-14T06:48:00.000-07:00

Lato w tym roku raczej nie dało nam „popalić” – wręcz przeciwnie, częściej lało wodę niż żar z nieba. ;-) I choć trudno dokładnie przewidzieć, jaka będzie jesień i zima, to jeśli ostatnią renowację drewnianej fasady, mebli ogrodowych, altany czy płotu przeprowadzaliśmy 2-3 lata temu, to warto ją przeprowadzić ponownie celem zabezpieczenia przed działaniem szkodliwych czynników atmosferycznych, jakich nie zabraknie z pewnością w okresie jesienno-zimowym.

Produkt, który skutecznie zabezpieczy drewno na ten czas powinien być preparatem powłokowym, ale jednocześnie zapewniać elastyczność tworzonej powłoki, by mogła ona pracować razem z podłożem narażonym na działanie temperatury i wody, od której będzie na zmianę kurczyć się i pęcznieć. Dlatego plastyczność powłoki jest tu tak ważna – ma ona zabezpieczać bez względu na warunki pogodowe i na to, jak zmienia się materiał.

Kolejną cechą, którą powinien posiadać produkt jest hydrofobowość, czyli odpychanie wody, by nie mogła ona penetrować struktury drewna. W przypadku niezabezpieczonego elementu, woda wnika w szczeliny w drewnie, zamarza, topnieje w promieniach słońca i znów zamarza, zwiększając coraz bardziej szczeliny. W efekcie drewno staje się wypaczone i popękane.

Załóżmy, że np. drewniany element, choćby pergolę, ostatni raz malowaliśmy 3 lata temu i chcemy zabezpieczyć go na zimę. Wybieramy do tego celu produkt spełniający wymienione powyżej warunki – Bondex Żelową Lazurę do Drewna, przeznaczoną do stolarki (okien, mebli, drzwi) i wszelkich konstrukcji drewnianych (płotów, altan, fasad budynków).

Drewnianą powierzchnię należy w pierwszej kolejności przetrzeć papierem ściernym celem jej zmatowienia, a w konsekwencji zwiększenia przyczepności. Podłoże przed aplikacją musi być czyste, suche i zdrowe – wszelkie luźne elementy powłoki (fragmenty farby, lakieru), jak również tłuszcz i brud, musimy z niej usunąć. Następnie nakładamy 1-2 warstwy, w zależności od stanu poprzedniej powłoki. Jeśli mamy do czynienia z surowym drewnem, dla lepszego efektu wskazane jest uprzednie zagruntowanie impregnatem Bondex Wood Preserver, a następnie położenie 2-3 warstw lazury.

Aplikacja Żelowej Lazury do Drewna jest prosta dzięki jej żelowej konsystencji – produkt nie kapie, nie spływa po pędzlu podczas malowania. Przerwy między kolejnymi warstwami powinny wynosić ok. 4h, natomiast całkowitą suchość uzyskamy po 24h, przy czym hydrofobowość osiągniemy zaraz po aplikacji na podłożu. Po zakończeniu prac otrzymamy skuteczną ochronę drewna na zewnątrz na całą zimę! :-)

Mała biurowa metamorfoza

2011-09-23T03:17:00.000-07:00

Aby odmienić wnętrze, nie trzeba od razu przeprowadzać generalnego remontu. Wystarczą kosmetyczne, drobne zmiany, jak kolor poduszek czy zasłonek, dodatki w postaci zdjęć, pamiątek, dekoracyjnych naczyń. Jeśli jednak nie lubimy przepełniać przestrzeni drobiazgami i nie chcemy przemalowywać całego pomieszczenia, możemy wprowadzić drobne akcenty kolorystyczne, np. wykonując przy pomocy szablonu i farby dekoracyjne wzory na ścianie.

Poniżej prezentujemy szybki sposób na małą metamorfozę sali konferencyjnej.

Na kawałku grubszego, sztywnego kartonu, narysuj kilka kwiatów – o różnej wielkości, czy układzie płatków…

…które następnie wycięte staną się szablonami do stworzenia wzoru na ścianie.

Delikatnie, np. ołówkiem, odrysuj kwiatowe kształty na ścianie, tworząc zaplanowaną kompozycję.

Kwiaty mogą być swobodnie rozrzucone lub nachodzić na siebie – Ty decydujesz! :-)

Następnie, małym pędzelkiem nakładaj farbę (np. satynową emalię akrylową Bondex Acrylic Enamel 12 Lat) na wyrysowanych szablonem kwiatach.

Kolory mogą nawiązywać do odcieni we wnętrzu lub występować w ramach akcentów wyróżniających się na ścianie.

Na koniec – podziwiaj swoje dzieło! :-)

Do niedawna bardzo zwyczajna sala konferencyjna zyskała zupełnie nowy, świeży wygląd. :-)

Głową w mur, czyli kłopoty ze ścianami ;-)

2011-01-26T05:34:00.000-08:00

PROBLEM: Ściana z przebarwieniami.

ROZWIĄZANIE: Najpierw umyj ścianę. Najprawdopodobniej nie uda ci się usunąć wszystkich plam, np. przebarwień z nikotyny czy śladów po zalaniu, dlatego przed nałożeniem farby warto użyć podkładu Bondex Universal Primer. Preparat ten doskonale zabezpieczy podłoże przed przenikaniem plam. O farbie podkładowej Bondex Universal Primer warto pamiętać również malując powierzchnie drewniane. Dzięki niej można uniknąć dość częstych problemów z przenikaniem przez farbę przebarwiających ją składników drewna.

PROBLEM: Ściana wewnątrz budynku z dużymi ubytkami tynku.

ROZWIĄZANIE: Usuń luźne fragmenty tynku i farby, a następnie zaszpachluj ubytki. Ponieważ miejsca szpachlowane będą inaczej chłonęły farbę niż tynk, co możne skutkować nierównomiernym kryciem podłoża farbą, wskazane jest użycie produktu Bondex Primer. Preparat ten, dostępny w postaci koncentratu rozcieńczanego wodą, ma własności uszczelniające i wiążące. Zapewnia jednolitą absorpcyjność podłoża i oszczędność farby, jeśli decydujesz się na malowanie ściany. Jeśli zaś wybierasz tapetę lub glazurę, gwarantuje spoistość podłoża i zwiększa jego przyczepność.

PROBLEM: Duży ubytek tynku na ścianie zewnętrznej.

ROZWIĄZANIE: Przed malowaniem trzeba oczywiście uzupełnić ubytki, ale pamiętaj, że nowa zaprawa chłodnie farbę inaczej niż stary tynk. Aby uniknąć przebarwień, zastosuj Bondex Podkład Gruntujący. Dzięki niemu farba wniknie w podłoże równomiernie. Do odnawiania ścian zewnętrznych najlepiej zastosować farbę Bondex Dyrofront 2 lub Bondex Facade, które znakomicie spisują się na starych tynkach – są wysoce odporne na wodę i szkodliwe działanie czynników atmosferycznych, a także grzyby i pleśń. Obie farby dostępne są w kolorze białym oraz bazach umożliwiających uzyskanie ponad 1700 kolorów.

Metody impregnacji

2011-01-19T00:10:00.000-08:00

Metoda powierzchniowa – najpopularniejsza ze względu na szeroką gamę produktów i łatwość aplikacji na drewnie, często wykorzystywana przy impregnacji już gotowych konstrukcji zarówno nowych, jak i przy zabiegach konserwacyjnych. Ostateczny efekt zależy tutaj od skuteczności samego preparatu, a głębokość penetracji waha się od 2 do 6mm.

Powlekanie polega na nakładaniu produktu za pomocą pędzla lub szczotki. Stosując tę metodę należy zwrócić uwagę na elementy poddane obróbce oraz poprzeczne nacięcia i zakończenia. Konieczne jest nakładanie kilku warstw.

Natrysk to aplikacja za pomocą pneumatycznych bądź elektrycznych pistoletów, sprawdzająca się przy impregnowaniu trudno dostępnych miejsc. Podobnie jak przy metodzie powlekania, konieczne jest kilkukrotne powtórzenie zabiegu.

Nasycanie w kąpielach polega na moczeniu drewna w zbiornikach wypełnionych impregnatem, a skuteczność tej metody zależy w dużej mierze od czasu przebywania surowca w kąpieli. Długość impregnacji powinna trwać minimum godzinę. Po 2 dobach moczenia uzyskujemy impregnację wgłębną. Metoda ta jednak nie sprawdza się w przypadku już gotowych elementów konstrukcji, jest czasochłonna i wymaga zbiornika o długości równej najdłuższemu z impregnowanych elementów. Wyróżniamy kąpiele zimne (temperatura preparatu równa jest temperaturze otoczenia) i kąpiele gorąco-zimne (wyższa temperatura zwiększa ciśnienie dyfuzyjne w porach i rozszerza je).

Metoda wgłębna – pozwala uzyskać wysoki, a niekiedy też pełny stopień penetracji surowca. Stosowana jest przede wszystkim w przemyśle, gdyż konieczne jest użycie specjalistycznych urządzeń jak pompy próżniowe, elektrody, autoklawy itp. Przeznaczona jest głównie w impregnacji nowego drewna (np. stolarki otworowej), ale również elementów zabytkowych.

Podstawa to... podstawy! :-)

2011-01-04T00:58:00.000-08:00

Nim pod wpływem noworocznych postanowień zabierzemy się ochoczo za malowanie i remonty, oto kilka porad, na co zwrócić uwagę nim np. pędzel z farbą dotknie ściany. :-)

1. Mocne, zwłaszcza lateksowe, farby są odporne na szorowanie i trudno zmywalne (cechują się odpornością na detergenty, ilość cykli zmywania jest wysoka). Oklej dokładnie drzwi, drewniane okna, futryny, grzejniki i kontakty. Usunięcie zaschniętej farby może być bardzo trudne.

2. Nie gruntuj, jeśli nie jest to wskazane, np. podczas odświeżania. Przygotowując środek gruntujący, upewnij się, czy jest to produkt gotowy do użycia, czy koncentrat, który należy rozcieńczyć. Zbyt mocny preparat może tak „zagruntować” podłoże, że będzie ono trudne do pomalowania.

3. Używaj pędzli z krótkim włosiem, jeśli chcesz, aby ściana miała gładką strukturę. Jeśli chcesz osiągnąć efekt „skórki pomarańczowej”, zastosuj wałek z długim włosem, np. sznurkowy.

4. Nie rób przerw w trakcie malowania jednej powierzchni (sufit, ściana). Farba wyschnie, a w miejscu łączenia malowania „przed” i „po” przerwie będzie widoczny efekt nałożenia warstw.

5. Farby zmieniają kolor podczas wysychania. W niektórych przypadkach rośnie również siła krycia. Oceniaj efekt dopiero po całkowitym wyschnięciu.

6. Przed malowaniem, oczyść powierzchnię, na którą będziesz nakładał preparat. Upewnij się, że jest ona czysta (wolna od brudu, kurzu, oleju, tłuszczu i wosku) i sucha, a także, że nie została zainfekowana (przez grzyby, owady, pleśń). Usuń luźne części podłoża (np. słabo przylegające warstwy starej farby, lakieru lub rdzy).

7. W przypadku elementów drewnianych, powierzchnie zniszczone należy zeszlifować do zdrowej warstwy. Powierzchnie zdrowe, wcześniej pokryte powłokami transparentnymi, wystarczy lekko przeszlifować papierem ściernym. Jeśli powierzchnia została pomalowania produktem kryjącym, np. emalią, należy ją zeszlifować do surowego drewna.

8. Powierzchnie mineralne na zewnątrz (np. fasady budynków) maluj minimum 30 dni po wyschnięciu tynku.

Wesołych Świąt, Majsterkowicze!

2010-12-23T02:17:00.000-08:00

Rodzaje impregnatów

2010-12-21T02:54:00.000-08:00

Wiemy już, że klasyfikacja impregnatów jest umowna, ale szeroką gamę produktów dostępnych na rynku można podzielić (biorąc pod uwagę ich skład chemiczny) na wodne i rozpuszczalnikowe.

Impregnaty wodne – w przypadku impregnatów aktywnych głównymi składnikami są biocydy, a w przypadku solnych – związki siarczanów i fosforanów amonowych. Są to produkty bezpowłokowe, których głównym zadaniem jest ochrona drewna przed fauną i florą, mogącą je zaatakować. Ich wadą jest to, iż nie zapewniają ochrony przed wilgocią i promieniami UV, a częste zabarwienie produktu ma na celu jedynie informowanie użytkownika, które powierzchnie zostały już zaimpregnowane.

- Impregnaty aktywne nasączają surowiec substancjami szkodliwymi dla grzybów i owadów. Zaletą jest możliwość stosowania ich na drewnie już zainfekowanym przez szkodniki celem usunięcia ognisk zapalnych. Są łatwe w użyciu (mogą być nakładane powierzchniowo i wgłębnie), na trwałe wiążą się z drewnem i są niewymywane, ale ich wadą jest wysoka cena.

- Impregnaty solne – najpopularniejsze ze względu na łatwość aplikacji i cenę, stosowane najczęściej w tartakach. Skutecznie chronią drewno przed grzybami i insektami, a niektóre z nich również przed ogniem. Największą ich wadą jest możliwość wymywania z drewna, a tym samym niewielka skuteczność. Ze względu na zagrożenie korozją, impregnatów solnych nie poleca się do więźby dachowej, która będzie pokryta blachą.

Impregnaty rozpuszczalnikowe – spotykane są coraz rzadziej ze względu na cenę i europejskie regulacje dotyczące zawartości lotnych związków organicznych. Jako wady należy przede wszystkim wymienić konieczność mycia narzędzi benzynami lakierniczymi i obniżenie punktu zapłonu drewna poprzez nasączenie go łatwopalnymi żywicami olejowymi. Z drugiej strony, zawartość żywic zapobiega wymywaniu poprzez zasklepianie porów drewna, a największą zaletą impregnatów rozpuszczalnikowych jest gwarancja zabezpieczenia surowca przed działaniem czynników atmosferycznych (niektóre z nich nadają powierzchni właściwości hydrofobowe). Produkty te zawierają również związki aktywnych biocydów, chroniących materiał przed grzybami i insektami.

Impregnaty i produkty barwiące – w skład gamy dekoracyjno-ochronnych produktów wchodzą bejce, lakierobejce, lakiery i impregnaty dekoracyjne. Preparaty te zapewniają kompleksową ochronę przed szkodliwymi czynnikami, ale ich skuteczność może być różna. Ceny na rynku wahają się od kilkunastu do kilkudziesięciu złotych za litr. Jeśli produkt zawiera powyżej 35% substancji stałych, dzięki biocydom i pigmentom koloidalnym tworzy na podłożu elegancką powłokę, która jest barierą dla wszystkich zagrożeń – wody, promieni UV, grzybów i owadów. Głębokość wnikania nie przekracza 3mm, ale takie zabezpieczenie może być skuteczne nawet przez 10 lat. W przypadku preparatów z niższej półki, warstwa ochronna znika już po jednym sezonie. Pigmenty i biocydy są wymywane, a powłoka traci nie tylko zabezpieczenie, ale i estetykę.

Chcąc odpowiednio zabezpieczyć powierzchnię drewnianą, musimy – biorąc pod uwagę przeznaczenie elementów, przewidzieć czynniki, na jakie będzie ona narażona. W przypadku drewnianych elewacji, wykluczyć możemy zagrożenia mechaniczne. Potrzebny będzie natomiast produkt zabezpieczający podłoże poprzez penetrację i który dzięki swojej elastyczności nie będzie się łuszczył i pękał oraz nada powierzchni odporność na działanie czynników atmosferycznych. Meble ogrodowe, ze względu na uszkodzenia mechaniczne, należy zabezpieczać produktami o wysokiej zawartości substancji stałych, tworzących silnią i solidną powłokę. Tym sposobem, ograniczone zostaną koszty, a jednocześnie nasze meble będą odporne na działanie najbardziej szkodliwego czynnika. Może się zdarzyć, że jeden produkt okaże się niewystarczający, aby zapewnić drewnianej powierzchni ochronę. Dlatego należy pamiętać także o konserwacji. W przeciwnym razie zniszczenia w niektórych przypadkach mogą okazać się nieodwracalne.

Drewno w ogniu... pytań i odpowiedzi!

2010-12-14T04:47:00.000-08:00

Chcemy kupić produkt do ochrony drewna, ale nie jesteśmy pewni, jak go używać, nie mówiąc już o wyborze tego jednego konkretnego, a osoby, którą można zapytać o poradę, jak w sklepie nie było, tak nadal nie ma. Dlatego poniżej przedstawiamy odpowiedzi na kilka pytań, które mogą pojawić się przy okazji zakupów produktów do ochrony drewna.

Impregnat, lazura, lakierobejca, lakier – o co chodzi?

Na dzień dzisiejszy nie istnieją odpowiednie przepisy regulujące nazewnictwo, więc jest ono przez producentów interpretowane w dowolny sposób. Można jednak przyjąć, że impregnaty i lazury należą do produktów niskopowłokowych (charakteryzują się lepszym wnikaniem w drewno), a lakierobejce i lakiery do wysokopowłokowych (tworzą solidniejszy film ochronny).

Jak malować drewno?

Aby osiągnąć zamierzony efekt ochronno-dekoracyjny, w przypadku drewnianych elementów zawsze powinno się malować wzdłuż słojów drewna – takie działanie zapewni penetrację drewna przez preparat. Należy pamiętać o roztarciu suchym pędzlem nadmiaru produktu, by wyrównać kolor i podkreślić rysunek słojów. Malujmy bez robienia przerw celem uniknięcia nakładania się warstw preparatu i powstania ciemnych przebarwień.

Czy można malować drewno produktem bezbarwnym?

Tak, ale trzeba się upewnić, że jest to produkt, który chroni przed promieniami UV (stosowna informacja powinna znajdować się na opakowaniu). W większości produktów do drewna za funkcję ochronną odpowiada pigment, czyli wersje kolorowe dają lepsze zabezpieczenie przed promieniami słonecznymi.

Jakie warunki powinno spełniać drewno przed impregnacją?

Przede wszystkim powinno ono mieć właściwości absorpcyjne, czyli musi chłonąć impregnat. Wilgotność drewna nie powinna wynosić poniżej 20% (drewno suszone lub sezonowane) – w innym wypadku impregnat nie będzie miał możliwości wnikania, więc impregnacja będzie nieskuteczna.

Czy każde drewno trzeba impregnować?

Zakłada się, że aby osiągnąć zamierzony efekt, drewno znajdujące się na zewnątrz powinno być impregnowane przed nałożeniem warstwy wykończeniowej. I choć większość produktów dekoracyjnych zawiera środki grzybobójcze, to ich ilość jest o wiele mniejsza niż w impregnatach ochronnych. Także zdolność wnikania w drewno jest mniejsza w przypadku produktów powłokowych.

Tikso…jaki? Tiksotropowy!

Termin „produkt tiksotropowy” coraz częściej pojawia się na opakowaniach produktów do drewna, ale nie zawsze jest on wyjaśniony, a nie zawsze możemy skorzystać z wiedzy sprzedawców w sklepie. Produkty tiksotropowe mają konsystencję żelu, ale nie wszystkie produkty żelowe są tiksotropowymi. Cechą charakterystyczną jest dla nich możliwość zmiany postaci z żelowej na płynną i odwrotnie. Postać żelu ułatwia aplikację – produkt nie kapie, dzięki czemu np. nakładanie go na powierzchnie pionowe jest znacznie prostsze. Jednak równomierne rozprowadzenie żelu nie jest łatwe – i tu wkracza do akcji „tiksotropowość”. Pod wpływem siły tarcia pędzla żel zamienia się w płyn i zaczyna rozlewać się na malowanej powierzchni. Ten sam efekt można uzyskać intensywnie mieszając produkt tiksotropowy w opakowaniu – zamieni się w płyn. Jest to proces odwracalny – po odstawieniu opakowania na pewien okres czasu, produkt przyjmie ponownie postać żelu. Pamiętajmy jednak, by nie rozcieńczać produktu wodą – zachwianie równowagi między żywicami a rozpuszczalnikiem skutkuje w tym, że produkt traci możliwość ponownej zamiany w żel.

Czy w przypadku produktów transparentnych ilość warstw ma wpływ na kolor?

Lakiery, lazury i lakierobejce to produkty transparentne, czyli zachowującymi widoczny rysunek słojów drewna. Jednak nakładanie kolejnych warstw będzie zwiększać intensywność koloru. Co więcej, dany kolor będzie różnił się w zależności od rodzaju drewna – inaczej będzie wyglądał na drewnie sosnowym, inaczej na dębowym – po pierwsze ze względu na oryginalny kolor samego drewna, po drugie – różną chłonność. Wybierając kolor produktu transparentnego warto sprawdzić, na jakim gatunku drewna wykonane zostały wymalowania (wzornik) i ile warstw zostało nałożonych. Możemy również sami przeprowadzić próbę na niewielkiej powierzchni. Pamiętajmy też o tym, że w przypadku kolorów ciemniejszych niemożliwe będzie przemalowanie powłoki na jaśniejszy odcień – jedynym wyjście będzie wówczas zeszlifowanie ciemnej powłoki.

Jak nie zwariować od kolorów?

2010-12-07T23:55:00.000-08:00

W jednym z ostatnich postów pisaliśmy o czym należy pamiętać, wybierając kolory. Było to jednak spojrzenie techniczno-estetyczne, a bardzo ważne jest to, byśmy my sami dobrze się czuli w danym wnętrzu. Bo co nam po super urządzonym domu, skoro każda minuta spędzona w czterech ścianach będzie odbijała się na naszym zdrowiu?! Prawda jest taka, że kolory przesyłają siłę i energię, która wpływa na nas pozytywnie lub negatywnie. Ten wpływ możemy dzielić na świadomy lub nieświadomy – mianowicie na symbolizm kolorów i psychologię kolorów. Przyjrzyjmy się, jak oddziaływać mogą na nas poszczególne kolory. Wybraliśmy 11, najbardziej popularnych, opisując pozytywne i negatywne skojarzenia i oddziaływania.

CZERWONY (fizyczność) przyciąga uwagę, jest kolorem kojarzącym się z krwią, z życiem.

Pozytywnie: psychiczna odwaga, siła, energia, serdeczność, siła przetrwania, stymulacja, męskość, ekscytacja.

Negatywnie: agresja, bunt, wizualne uderzenie, obciążenie.

NIEBIESKI (intelekt) jest kolorem umysłu i ma działanie kojące, stymuluje jasne myślenie i komunikację, wspomaga koncentrację.

Pozytywnie: inteligencja, komunikacja, zaufanie, spokój, obowiązek, logika, refleksja.

Negatywnie: chłód, rezerwa, brak emocji.

ŻÓŁTY (emocje) to kolor stymulujący radosne, pozytywne nastawienie, ale w nadmiarze powoduje dekoncentrację i mętlik.

Pozytywnie: optymizm, zaufanie, emocjonalna siła, przyjazne nastawienie, kreatywność.

Negatywnie: strach, irracjonalność, emocjonalna delikatność, depresja.

ZIELONY (równowaga) to kolor kojący wzrok.

Pozytywnie: spokój, harmonia, równowaga, ukojenie, relaks.

Negatywnie: znudzenie, stagnacja, wyczerpanie.

FIOLETOWY (uduchowienie) zwłaszcza w jaśniejszych odcieniach, warto zastosować w sypialniach, pomieszczeniach terapeutycznych oraz przeznaczonych do nauki.

Pozytywnie: kolor medytacji, opanowanie, luksus, jakość, prawda.

Negatywnie: introwertyczny, dekadencki, kojarzony z zakazami.

POMARAŃCZOWY (ciepło) podnosi na duchu i stwarza miłą, ciepłą atmosferę. Można stosować go w kuchni, pokojach dziecięcych, jadalniach, korytarzach i pomieszczeniach rekreacyjnych. Natomiast odradza się stosowania go w gabinetach, biurach, sypialni.

Pozytywnie: komfort psychiczny, jedzenie, ochrona, ciepło, pasja, zabawa.

Negatywnie: frustracja, frywolność.

RÓŻOWY (miłość) promieniuje ciepłem i serdecznością. Prezentuje się dobrze w holach i sypialniach. W jego otoczeniu czujemy się bezpiecznie i pewnie.

Pozytywnie: spokój, opiekuńczość, miłość, rodzina, zmysłowość.

Negatywnie: emocjonalna klaustrofobia, psychiczne osłabienie.

SZARY świadczy o ostrożności i często jest odbierany jako nudny i ponury. Jednakże jaśniejsze tony wyglądają na ścianach szczególnie dobrze, jeśli zostaną zaakcentowane użyciem wyrazistych kolorów dla kontrastu.

Pozytywnie: psychologicznie neutralny.

Negatywnie: ponury, depresyjny, brak zaufania, brak energii.

CZARNY (wchłanianie światła) ma bardzo gęstą i ciężką energię i nie zawsze łatwo z nim obcować. Jednym z dobrych sposobów zastosowania koloru czarnego jest akcentowanie stolarki okiennej, framug lub mebli. Czerń dobrze współgra z czystymi barwami oraz ze wszystkimi ich odcieniami.

Pozytywnie: blask, ochrona, emocjonalność, bezpieczeństwo, sprawność.

Negatywnie: nacisk, zimno, ciężkość.

BIAŁY można z powodzeniem stosować jako kolor ścian i stolarki w całym domu. Wielu ludzi stosuje ten kolor w domu ze względu na szerokie możliwość łączenia go z innymi kolorami.

Pozytywnie: higiena, czystość

Negatywnie: zimno, bariery, sterylność

BRĄZOWY zwykle składa się z czerwonego, żółtego i dużej ilości. Nie jest on tak poważny jak czarny, jest cieplejszy i lżejszy, kojarzy się z kolorami ziemi. Jest to kolor solidny i niezawodny, wielu ludzi używa go jako koloru wspomagającego.

Pozytywnie: poważny, ciepły, naturalny, wspomagający, solidny

Negatywnie: utrata humoru, ciężkość, brak wyrafinowania.

A jaki jest kolor Waszego wnętrza? J

Chronić i dekorować - jak i czym?

2010-11-22T05:54:00.000-08:00

Drewno to jeden z najpopularniejszych naturalnych surowców budowlanych. Jest elastyczne i odporne, jednak to, jak długo zachowa te cechy, zależy od sposobu jego zabezpieczenia przed wszystkimi szkodliwymi czynnikami. Wiemy już z jednego z wcześniejszych postów, jakie są zagrożenia czyhające na drewniane elementy, ale by skutecznie chronić i dekorować, musimy wiedzieć równie, jakich preparatów należy użyć i na co zwrócić uwagę wybierając je w sklepie.

FAUNA I FLORA

Powierzchnię drewnianą należy zabezpieczyć przed zagrażającą jej florą i fauną. Najlepszym rozwiązaniem są preparaty, które można nakładać zarówno na drewno zdrowe jak i zainfekowane. Dzięki doskonałym właściwościom penetracyjnym znajdują one zastosowanie przy impregnowaniu belek, krokwi, czyli elementów konstrukcyjnych i powierzchni dekoracyjnych. Przy wyborze preparatu należy zwrócić uwagę, czy jest to produkt wodny (impregnaty rozpuszczalnikowe zwiększają palność drewna) oraz czy można go używać wewnątrz budynku, gdyż niektóre rodzaje biocydów nie mogą być stosowane w pomieszczeniach.

SŁOŃCE I PROMIENIE UV

Słońce jest odpowiedzialne za wszystkie zmiany kolorystyczne drewna. Podłoża niezabezpieczone ciemnieją i niezależnie od gatunku przyjmują kolor szary. Możemy temu zapobiegać wybierając impregnat, lakierobejcę lub lakier w wersji kolorowej albo produkt bezbarwny zawierający filtr UV. Produkty kolorowe powinny zawierać pigmenty koloidalne (cząsteczki o rozmiarach 10^–6cm), które wnikają w głąb drewna, a nie tylko pozostają na powierzchni, skąd łatwo zostaną wypłukane. Takie produkty gwarantują wieloletnia ochronę, a nie tylko jej złudzenie i konieczność corocznej renowacji. Producenci często podają procentową zawartość substancji stałych, czyli zawartość „cukru w cukrze”. Im wartość ta jest wyższa, tym więcej środków odpowiedzialnych za ochronę drewna (pigmenty, pozostałości żywic), a tym samym, solidniejsza powłoka ochronna. Jeśli zależy nam na zachowaniu naturalnego koloru drewna i jego walorów dekoracyjnych na długie lata, wybierając produkty bezbarwne upewnijmy się, że preparat zawiera filtr UV (nie wszystkie lakiery „zewnętrzne” na polskim dostępne na polskim rynku są odporne na działanie promieni UV).

WODA I WILGOĆ

Chcąc zapewnić drewnu wieloletnią trwałość należy uczynić je hydrofobowym, czyli niewrażliwym na działanie wody i wilgotności. Większość lakierów i lakierobejc, tworząc na powierzchni powłokę, gwarantuje taką ochronę. Natomiast przy wyborze wnikającego w głąb impregnatu należy zwrócić uwagę czy zawiera on środki hydrofobizujące. Większość tanich i popularnych produktów tworzy nietrwałą powłokę ze względu na niską zawartość substancji stałych. Podlegając szybkiemu wymywaniu, tracą one właściwości hydrofobowe, co pociąga za sobą potrzebę odnowienia takiej powierzchni już po jednym sezonie.

TEMPERATURY

Strefa klimatyczna, w której żyjemy zapewnia nam roczną amplitudę 65°C. Drewno narażone jest na duże zmiany objętościowe. Dlatego na najbardziej eksponowanych powierzchniach należy stosować produkty elastyczne, które będą „pracować” razem z podłożem - nie będą się łuszczyć, pękać i powodować odsłonięcia surowego drewna. Szczególne znaczenie ma to w przypadku farb kryjących, które najczęściej nie penetrują drewna, a jedynie tworzą powłokę ochronną.

SAMOTNY WOJOWNIK CZY SYSTEM OBRONY?

Najefektywniejszą metodą ochrony drewna jest stosowanie systemu. Takie rozwiązania wykorzystuje się np. zabezpieczając drewnianą stolarkę otworową. Producenci okien używają 3 lub 4 produktów w technologii wielopowłokowej. Każdy z nich jest odpowiedzialny za konkretne zagrożenie. Technologia ta w polskich realiach nie cieszy się powodzeniem u konsumentów ze względu na jej kosztowność. Klienci szukają produktu jednego, najlepiej taniego. Najlepszym sposobem ograniczenia kosztów przy jednoczesnym zapewnieniu maksymalnej ochrony drewna jest poprzedzenie wyboru produktu pytaniem: na jakie szkodliwe czynniki dana powierzchnia będzie narażona?

W przypadku elewacji możemy wykluczyć zagrożenia mechaniczne. Potrzebujemy produktu, który zabezpieczy podłoże poprzez penetrację, a jednocześnie będzie elastyczny, nie będzie się łuszczył ani pękał i uczyni powierzchnię odporną na opady atmosferyczne. Zabezpieczając meble ogrodowe musimy zwrócić uwagę na zagrożenie uszkodzeniami mechanicznymi, czyli wybrać produkt o wysokiej zawartości części stałych, tworzący silną powłokę. Niekiedy jednak jeden produkt może okazać się niewystarczający, aby zapewnić powierzchni właściwą ochronę. Inwestując pieniądze w drewno należy wkalkulowywać wydatki na jego konserwację. W przeciwnym razie skutki niektórych zniszczeń mogą okazać się nieodwracalne.

Więc chodź, pomaluj mój świat...ale na jaki kolor?

2010-11-15T06:24:00.000-08:00

Znajomi planują właśnie remont. Ilością pism wnętrzarskich ze zdjęciami inspiracyjnymi mogliby zawstydzić niejeden salon prasowy, a tak naprawdę nadal zastanawiają się, jak pomalować swoje cztery ścian w każdym z pokojów. Dlatego dziś napiszemy o kilku czynnikach, na które – naszym zdaniem – należy zwrócić uwagę wybierając kolor lub kolory do naszego otoczenia – w końcu większość z nas chce mieć cały ten remontowy bałagan jak najszybciej z głowy i nie ma zamiaru zbyt szybko wracać do pędzli, wałków, kuwet i folii malarskich. Taki wybór to nie błahostka – dany kolor będzie nam przecież towarzyszył przez następne lata.

1) Lokalizacja pomieszczenia – czy okna wychodzą na południe, północ, wschód czy zachód? W pokojach o ekspozycji południowej czy zachodniej, czyli tych najbardziej nasłonecznionych, zastosowanie znajdą kolory ciemniejsze, natomiast w tych o ekspozycji północnej lub wschodniej, jeśli chcemy pomieszczenie rozjaśnić, najlepsze będą farby o jasnych odcieniach.

2) Oświetlenie –światło górne, boczne i punktowe (np. nad obrazami) oraz kinkiety – wszystko to ma wpływ na kolor i jego odbiór, a więc i na przestrzeń w pokoju.

3) Meble - ich styl, kolor, rozmiary i ustawienie. Ciemne i masywne meble mogą przytłaczać, więc warto zestawić je z jasnymi odcieniami, by optycznie powiększyć pokój.

4) Przeznaczenie pokoju – zdecydujmy, czy będzie to pokój dzienny, sypialnia, gabinet, czy może pokój-siłownia. Kolor ścian będzie miał wpływ na nasz nastrój, uczucie swobody, relaksu lub wprost przeciwnie, na zwiększenie koncentracji. Np. kolor pomarańczowy w pokoju, w którym przebywamy najwięcej w ciągu dnia będzie działał pobudzająco, dawał „energetycznego kopa”, ale w biurze, gdzie potrzebne jest skupienie i spokój, może nas drażnić. Jasne, pastelowe zielenie świetnie sprawdzą się w sypialni, ale gdzie indziej – choćby właśnie w pracy, sprawią, że staniemy się senni.

5) Kolor i jego znaczenie – symbolika ukryta za poszczególnymi kolorami zależy w dużym stopniu od kultury i tradycji. Ważne są też nasze własne skojarzenia i przyzwyczajenia, czy chcemy zmienić otoczenie czy raczej trzymać się sprawdzonych kombinacji kolorystycznych, które towarzyszyły nam od lat. Najlepszym rozwiązaniem jest taki dobór kolorów, by wyrażały one bliskie nam emocje.

Wybór koloru nie dotyczy tylko wnętrza. Nie zapominajmy o elewacji! Wybierając kolor farby fasadowej, musimy wziąć pod uwagę to, że:

1) na dużej powierzchni kolor, na który się zdecydujemy, będzie wyglądał intensywniej niż wewnątrz.

2) oświetlenie (w tym sztuczne), wielkość budynku, krajobraz (np. otaczająca roślinność), kolor dachu naszego domu będą miały wpływ na ostateczny wygląd elewacji;

3) bardzo ważny będzie kolor fasad sąsiednich obiektów – idealny kolor to taki, dzięki któremu elewacja będzie harmonizować się z całym otoczeniem.

Drewno kontra reszta świata

2010-11-04T00:16:00.000-07:00

Zabezpieczyliśmy drewno na zimę, ale woda i temperatura to nie wszystko, co grozi naszym werandom, altanom i meblom ogrodowym. Przyjrzymy się więc innym czynnikom, które przez cały rok szkodliwie wpływają na estetykę i właściwości mechaniczne drewnianych konstrukcji. Zagrożenia możemy podzielić na atmosferyczne i biologiczne. Do pierwszych należą temperatura, woda i wilgoć (o których pisaliśmy w poprzednim poście) oraz promieniowanie UV. Do biologicznych: owady i grzyby.

Jak już wiemy, wahania temperatury powodują zmianę wilgotności drewna i ciągłą jego pracę – kurczenie i pęcznienie. Woda i wysoki poziom wilgoci przyczynia się natomiast do paczenia i pękania drewna oraz tworzenia sprzyjającego środowisko dla powstania grzybów. W efekcie cierpią na tym nie tylko właściwości mechaniczne budulca, ale również estetyka.

Zdolność wchłaniania wody jest różna w zależności od gatunku. Popularne w naszym kraju sosna lub świerk wykazują dużą absorpcyjność, ale np. tek czy irokko, będące gatunkami egzotycznymi, prawie w ogóle nie wchłaniają wody ze względu na dużą zawartość olejów. Niemniej jednak pamiętajmy, że bez względu na pochodzenie, drewno zawsze będzie dążyło do wyrównania wilgotności z otoczeniem, chłonęło, gdy wilgotność wokół jest większa i oddawało, kiedy jest mniejsza.

Promieniowanie UV jest czynnikiem szkodliwym przede wszystkim z estetycznego punktu widzenia. Powoduje ono ciemnienie drewna, które szarzeje, traci swój naturalny kolor, przybierając niejednokrotnie ciemnobrunatną barwę. Ponadto, drewno staje się również porowate i bardziej podatne na szkodliwe działanie wody.

Gatunek drewna, jego skład i otoczenie, w którym się znajduje mogą sprzyjać rozwojowi grzybów, np. stroczka domowego czy grzyba piwnicznego (obydwa gatunki występują zarówno na drewnie liściastym, jak i iglastym). Grzyby powodują rozkład drewna lub zmieniają jego właściwości estetyczne. Zawilgocone drewno stanowi pożywkę dla szkodników - zawarta w drewnie celuloza i lignina pod wpływem enzymów wydzielanych przez grzyby, rozkłada się, czego efektem może być całkowite zniszczenie drewnianego elementu. Sinizna, będąca rodzajem grzyba, przejawia się w przede wszystkim w silnym i stałym obniżeniu estetyki poprzez tworzenie sinoniebieskich przebarwień, a w konsekwencji może prowadzić także do uszkodzeń konstrukcyjnych. Wykwity grzybów, w zależności od warunków mogą przyjmować różną barwę lub kształt, a towarzyszy im charakterystyczny zapach ziemi.

Drugim zagrożeniem biologicznym są owady. I to właśnie biologiczne pochodzenie naszego budulca, zawartość celulozy, ligniny i skrobi sprawiają, że drewno stanowi doskonałe środowisko dla insektów. Owady atakują drewno suche i wilgotne, znajdujące się wewnątrz i na zewnątrz obiektów. Za uszkodzenia odpowiedzialne są w szczególności larwy, które w poszukiwaniu pokarmu drążą „tunele” o średnicy 2-10mm (są one zbite mączką drzewną i owadzimi ekskrementami) i tym samym osłabiają mechaniczne właściwości drewna, doprowadzając niejednokrotnie do konieczności wymiany całego zniszczonego elementu (w skrajnych przypadkach drewno kruszy się w dłoni). Jest to szczególnie niebezpieczne, gdy mówimy o częściach konstrukcyjnych (belki, krokwie). Insekty mogą żerować na tym samym drewnie i niszczyć je przez wiele pokoleń jak również w ciągu tylko jednego, a po osiągnięciu formy dojrzałej zasiedlać inne drewna. Do najczęściej spotykanych (przede wszystkim na drewnie iglastym, choć pojawiających się również na liściastym) i najgroźniejszych należą: spuszczel pospolity, tykotek pstry oraz kołatki, występujące zwykle w wilgotnych i chłodnych pomieszczeniach.

Dlatego wybierając produkt lub produkty, które nałożymy na drewniane konstrukcje, zwróćmy uwagę przed jakimi zagrożeniami chroni drewno i czy będzie to ochrona kompleksowa. A o tym napiszemy już w następnym odcinku naszych blogowych porad.

Jak zabezpieczyć drewno przed zimą?

2010-10-20T03:33:00.000-07:00

Kilka miesięcy temu, w okolicach pierwszych wiosennych dni, znajomy skarżył się, że jego drewniane meble nie nadają się już do użytku, po tym jak potraktowała je zima. Niezabezpieczone, pozostawione na zewnątrz, schowane jedynie pod daszkiem niewielkiej werandy, meble uległy zniszczeniu pod wpływem działania czynników atmosferycznych. Zaszkodził im jednak nie tyle sam mróz, co zamarznięta woda i wilgoć. Lód czy śnieg zalegające na drewnianych elementach, topniały w promieniach słońca. Woda wnikała w drewno, a następnie zamarzała i rozsadzała drewno od środka, rozszerzając szczeliny. Sytuacja powtarzała się kilkakrotnie i za każdym razem szczeliny stawały się coraz większe. Nic dziwnego, że wygląd mebli wiosną nijak miał się do tego sprzed zimy. Stół i krzesła były szare, popękane, wypaczone, nadawały się do gruntownej renowacji.

Co powinno się zrobić, by zabezpieczyć nie tylko drewniane meble, ale generalnie elementy drewniane znajdujące się na zewnątrz na okres zimowy? Przede wszystkim należy wybrać produkt (lakierobejcę, lazurę) tworzący elastyczną powłokę, która będzie pracowała razem z drewnem. Drewno w bardzo dużym stopniu ulega czynnikom je otaczającym - np. kurczy się i pęcznieje pod wpływem temperatury czy wilgoci. Dlatego warstwa ochronna powinna być na tyle plastyczna, by zabezpieczać materiał bez względu na to, jak będzie się on zmieniał. Produkt, który aplikujemy na drewnianą powierzchnię powinien również z założenia zabezpieczać przed wilgocią – być hydrofobowy, czyli odpychać wodę, by nie mogła ona penetrować struktury drewna. Takie zabiegi z pewnością pozwolą zabezpieczyć domki letniskowe, płoty czy altany przed zimą, aby nie czekała nas potem niemiła niespodzianka.